Amsterdam Sinfonietta doopt de snaren in Mahler

Een hartgrondig 'boe!' valt in de hedendaagse concertzaal zelden te horen. In Mahlers tijd was dat wel anders. Toen de componist in 1899 zijn eigen bewerking dirigeerde van Beethovens Strijkkwartet opus 95, vlogen voor- en tegenstanders elkaar luidruchtig in de haren.

Kritische Weners meenden dat je de slanke kamermuziek niet mocht hullen in een mollige partituur. Het arrangement verdween in de la en dook pas eind jaren tachtig weer op. Amsterdam Sinfonietta zet het op de lessenaars en wat blijkt: onder Mahlers enthousiasme lijdt Beethovens 'quartetto serioso' geen spat.

Het Amsterdamse strijkerspalet reikt van gruizig grijs tot een vlammende kastanjetint. Veelkleurigheid kenmerkt ook het Adagietto uit Mahlers Vijfde symfonie, met Gwyneth Wentink peinzend op de harp. Pièce de résistance vormt het bewerkte Adagio uit Mahlers onvoltooide Tiende symfonie. Je hoort de 19de eeuw onder je oren verbrokkelen. De sensatie is die van de zere plek waarover je genotvol wrijft.

The Mahler Album. Amsterdam Sinfonietta o.l.v. Candida Thompson
Channel Classics 

de Volkskrant, 28 december 2011