Veelsterrenrecensies daalden half december neer over Enrico
Pace, de Italiaanse meesterpianist die zijn Amsterdamse publiek de
vergezichten had getoond van Années de pèlerinage. Dit muzikale
reisverslag, uit de pen van Franz Liszt, kreeg een vertolking die
kenners omschreven als 'historisch'. Een paar maanden tevoren had Pace hetzelfde programma, met de boeken 1 (Suisse) en 2 (Italie), al toevertrouwd aan cd. Wie in het Concertgebouw zat, zal meteen zijn gave herkennen voor de trefzekere karakterisering. Wie verstek liet gaan, kan zich via twee schijfjes alsnog verbazen over Paces oor voor sonoriteit.
Bergwandelen in Zwitserland, cultuur snuiven in Italië: Liszts virtuoze overpeinzingen eindigen bij Pace nooit in de hakselmachine. Uitgekiende slagregens spoelen door de Dante-sonate. Il penseroso roept meteen de juiste denkfrons op. Maar het knapst van al: Enrico Pace zwerft over de toetsen met de nonchalance van een barpianist. Hier aftasten, daar doorpakken, en altijd doen alsof je de tonen ter plekke vindt.
Liszt: Années de pèlerinage. Enrico Pace (piano).
Piano Classics (2 cd's)
de Volkskrant, 11 januari 2012
Geen opmerkingen:
Een reactie plaatsen