Vanuit Sint-Petersburg stormt Olga Peretjatko aan. De sopraan vormde het kwinkelerende middelpunt van de Stravinskyfabels waarvoor De Nederlandse Opera laatst z'n orkestbak onder water zette. In april keert ze terug naar de Amstel, voor Il turco in Italia van Rossini.
De ingrediënten voor een ster liggen klaar: ravissante buitenkant, en een stem die alles kan. In haar heldere topregister tikt Peretjatko de noten feilloos op hun kop, laag en midden kleurt ze naar believen donker bij. Haar geluid vertoont soms een hel randje, en het vibrato neigt naar nerveus. Tegelijkertijd zijn dat ideale wapens om een zaal tot in z'n verste uithoek mee te vullen.
De Rossini's en Donizetti's waarmee Peretjatko haar debuut-cd opent, vormen niet eens de sterkste troef. Haar belcanto verbluft eerder vanwege de techniek dan de artisticiteit. Dat ze een operakarakter kan bezielen, laat Peretjatko vooral horen in aria's van Verdi, Massenet en Dvorák. Ook voor het operettevak betekent haar stem een belofte. Het 'hahaha!' van Adele uit Die Fledermaus rolt parelsgewijs uit Peretjatko's mond.
de Volkskrant, 25 januari 2012
0 reacties:
Een reactie plaatsen