Ook Smirnova, een Oostenrijkse pianiste van Russische komaf, is hopeloos verliefd geraakt op Händels klavecimbelmuziek. Zelfs in gestaalde barokkringen hoor je die zelden, en dat is zonde. In Händel school een daverende improvisator, te vergelijken met zijn jaargenoot Bach, maar dan minder formeel en stukken eigentijdser.
Geprezen de pianist die hem met die inborst tot leven wekt. Lisa Smirnova komt een heel eind. Haar ritmes trippelen op rubberen voetjes en ze heeft joyeuze riedels paraat. Maar bij gebrek aan geniale influisteringen blijft het vaak ook aan de brave kant.
ECM
de Volkskrant, 11 januari 2012
Fragmenten zijn hier te beluisteren.
1 opmerking:
Dag Guido,
Ik luister erg graag naar deze cd van Lisa Smirnova. Wat een heerlijke muziek en dankzij de piano komt er veel meer emotie los dan op een klavecimbel mogelijk zou zijn. Vergelijkbaar eigenlijk met de manier waarop Tzimon Barto de Suites van Rameau van zijn cd "A basket of wild strawberries" af laat spatten. Sowieso zijn er veel muzikale overeenkomsten tussen de Suites van beide heren. Alsof Rameau (die de zijne, als ik het wel heb, zes jaar later publiceerde) de dansen van Händel kende en er zijn eigen fantastische bundel van maakte.
Ja, deze verstokte oude-muziekliefhebber is hooked.
groetjes,
Tamar
Een reactie plaatsen