Het komt niet vaak meer voor dat een componist een
betreurde dode gedenkt in een muzikale grafrede. In de Franse Barok wisten ze
met het postume eerbetoon nog wel raad. Het was zelfs een apart genre, dat
luisterde naar de naam tombeau.
Mieneke van der Velden speelt zulke 'graftombes' op een
riant zoemende viola da gamba uit 1617. Zangerig en niet zagerig – in de
beroepsgroep der gambisten hebben we het weleens anders gehoord. De
vervoerendste tombeau is die voor Monsieur de Sainte-Colombe, geschreven door
zijn leerling Marin Marais. Deze gambatovenaar staat sinds de film Tous les
matins du monde op het netvlies gebrand in de gedaante van acteur Gérard
Depardieu.
Kernwoorden van de tombeau: verdriet en toch ook pronkzucht. Van der
Velden toont beide kanten in een geïnspireerd discours met de klavecinist Glen
Wilson.
Hommages. Mieneke van der Velden (viola da gamba), Glen
Wilson (klavecimbel). Ramée.
de Volkskrant, 18 april 2012
Geen opmerkingen:
Een reactie plaatsen