 |
| foto: Rob Beltjens |
Het ene moment dirigeer je amateurgezelschappen als Het
Orkest Amsterdam en het Symphonie Orkest Con Brio. Het volgende stuif je de
trap van het Amsterdamse Concertgebouw af, op weg naar je debuut bij het
Koninklijk Concertgebouworkest (KCO). Die droom overkwam Gustavo Gimeno, de Spaanse
slagwerker van het KCO met dirigeerambities, die deze week zijn eigen chef
Mariss Jansons verving.
Met zijn kwetsbare hart ondergaat Jansons opnieuw een medische
behandeling. Zijn afzeggingen vormen zo langzamerhand een verontrustend refrein.
Twee maanden geleden, op tournee in het Verre Oosten, droeg Jansons in Peking
en Sydney uit vermoeidheid ook al halve en hele concerten over. Zijn eerstvolgende
optredens in Amsterdam staan gepland voor maart, wanneer hij de tanden zet in
drie malse Bruckners.
Als dirigent is Gustavo Gimeno (37) nagenoeg onbekend. Dat
hij desondanks Jansons mocht vervangen, was voor insiders geen volslagen verrassing.
Eerder al had de KCO-directie hem naar voren geschoven als Jansons' assistent. Een
andere mentor was Claudio Abbado, de onlangs overleden Italiaanse reus. Ook onder
Bernard Haitink heeft Gimeno inmiddels gewerkt.
Zonder wijzigingen nam hij een merkwaardig programma over.
Waarschijnlijk moet je Mariss Jansons heten om het muzikale rijm te laten horen
tussen de onvergelijkbare Finnen Jean Sibelius en Magnus Lindberg. Ook niet alledaags
was de koppeling van de walsende operettekoning Johann Strauss jr. aan de nuchtere,
neoklassieke Stravinsky.
Gimeno heeft alvast de elegantste handen van het internationale
dirigentencorps. Hij streelde er De zwaan van Tuonela mee tevoorschijn,
gevoelige Sibelius, in een Spaans een-tweetje met de formidabele althoboïste
Miriam Pastor Burgos. In Stravinsky's Jeu de cartes was het juist Gimeno's
kordate slagwerkersgestiek die de aandacht trok.
Aan de Nederlandse première van Magnus Lindbergs Tweede
pianoconcert viel in zoverre eer te behalen, dat tussen de klaroenstoten, paukendreunen
en andere clichés soms een weldadige orkestklank opdook. Met een eenvoudige, melancholieke
Scarlattitoegift plaatste de solist, Yefim Bronfman, een dodelijke voetnoot bij
zijn voorafgaande gedraaf over de toetsen.
Gustavo Gimeno zegt per volgend jaar zijn KCO-contract op,
hij wil fulltime gaan dirigeren. Dat hij het handwerk in de knip heeft, bleek
in de virtuoos afgeleverde Straussouverture Die Fledermaus. Toch, bij
alle bravo's die door de Grote Zaal schalden knaagde de vraag of hij beschikt over
genoeg dwingende muzikaliteit en gehaaide ideeën om zich op dat hoge podium te
handhaven.
★★★☆☆
Sibelius, Lindberg e.a. Koninklijk Concertgebouworkest
o.l.v. Gustavo Gimeno. Amsterdam, Concertgebouw, 6/2.
de Volkskrant, 8 februari 2014
Geen opmerkingen:
Een reactie posten